Logo Inham uitgeknipt zonder Nei

Hallo Ineke, 

In de bijlage heb ik het stuk voor de website.
Graag wil ik je bedanken voor je luisterend oor.
En je aanwezigheid tijdens mijn proces door de moeilijke tijden.
Groet, ...

Lang heb ik nagedacht hoe mijn gedachten te verwoorden.Ik sloot mijn ogen en beschreef de beelden. Weg van de angst eenzaamheid, bedrog, donker, verdriet, ongeluk en onrechtvaardigheid.Kon het maar verdwijnen, konden we onze wegen maar scheiden. 
Kon het me maar verlaten, weggaan en nooit meer terugkeren.
Lang heb ik zo gedacht, en overtuigde me dat dit mijn redmiddel was. 
Het zou nooit meer goed komen. Zo was het nu eenmaal.
Totaal verwijderd van realiteit natuurlijk! 
Het zit namelijk in mij, het kan me niet verlaten. Want hoe kan je jezelf verlaten? 
Hoe kan je jezelf incompleet maken?
Langzamerhand overheers ik mijn gevoelens, wil ik niet langer vluchten voor het bestaan. 
Ik geloof namelijk in mijn bestaan. En mijn ware totale ik. 
Niet langer uitstellen, en later leven. Maar leven in het hier en nu.
Ervaren van mijn handen die aanwezig zijn in de ruimte en mijn voeten die de aarde raken.
En het vullen van mijn bestaan op deze grote draaiende bol. 
Geworteld stevig overeind gevoed door eigen liefde.
Onderdeel zijn van het geheel, bestaansrecht durven eisen en schreeuwen. 
Nee, niet langer meer wachten, maar er zelf voor gaan. 
Zo zijn de woorden geschreven, en gevuld met geloof en vertrouwen. 
Vanaf nu nog alleen maar leven in harmonie met mijzelf !!!